Ål

Vegen blir til mens du står.

So eg er veldig fornøgd med all den ventingji som no må til for å forsere Hallingdals livsnerve tå asfalt. Og tenk! Me har tess meir 2 livsnervu me som bur her oppe. Togbanen er jo ei velsigning i seg sjølv.

Om det å felle ei tåre...

Ål fekk endeleg takka sine kjære i Hellbillies her om dagen. Det vart ein hyllest te karadn som jo har betydd mykje for Ål.Men, ikkje berre det. Heile Hallingdal har mykje å takke desse karadn for. Og Hellbillies har heilt sikkert mykje dei ville takke uss i Hallingdal for også. Eller det vil si. Det har dei vel ratt gjort i ein 20 års periode det... Her kjem i alle fall mi lille historie.

Mi eiga tru Tå personlig overbevisning har eg i vaksen alder halde meg til Hellbillies religionen. Dei lune, ærlege og underfundige historiene som blir fortalt gjennom geniale musikalske kromspring. Eg har vore fan heilt sea den dagen verden høyrte om Hellbillies for alle fyrste gong, nemleg på Radio Hallingdal. Det var der dei fyrste strofene song ut på eteren i si tid. Men, det visste dikkon vel? At eg sjølv var trommis og såg opp til alle som spelte betre enn meg sjølv, gjorde ikkje saken enklare. Altså, det vart ikkje lettare å gje slepp på godfølelsen. For det svinga tå Hellbillies. Det har det gjort sea dag ein.

Den aller fyrste...

So har det altså gått 20 år. Eg var seksten år då karadn slo gjennom, og Sylspente Boots var det aller fyrste kasettbandet eg spelte på stereon i nyetraktoren til far min, som eg disponerte på den tida. Ja, ikkji slik altså. Far min lot meg låne den. For det meste.

Om det å felle ei tåre Hellbillies har betydd ein forskjell i livet mitt. Dei har gjort at eg har kunne fortsetta å være stolt tå dialekte mi. Ja, eg trur så sannelig at dei er ein medvirkande årsak te at eg i si tid vågde å kalle Høve Støtt for Høve Støtt. Men, ikkje berre som inspirator ko gjeldt språk. Også musikalsk. Eg får frysningar på ryggen i pur glede då eg høyre låta som e skrivi tå Hellbillies. Så har eg kanskje vøri heldigare enn dei fleste. Eg fekk nemleg lov te å arbeide sammen med gjengen på slutten av 90 tallet. Det va meir enn trivelig. Ein fantastisk hjertelig gjeng. Humor, humør, profesjonalitet, generøsitet, engasjement, audmjkukheit og stoltheit. Verdier eg prøvde å adobtere og gjere om til mine på mitt vis, då eg nokre år seinare skulle klare meg sjølv.

Det vart derfor spesielt sterkt for meg då eg opplevde to av mine alle største helta i frå ungdommen spela på samme scene på Ål Kulturhus. Stein Torleif og Lars Håvard. Eg innrømmer med ei gøng at det kom ei gledeståre då. Akkurat som då det litt seinare i programmet var klart for overlevering av Den finaste e veit til neste generasjon Hellbillies entusiaster. Ispedd ein dæsj kjente og halvkjente nordmenn som på kvar sin måte hylle Hellbillies. MItt Hellbillies. Og ditt. Kjære, Bjørn Gunnar, Lars Håvard, Arne, Arne, Aslag og Lars Christian. Tusen hjertelig takk!

www.hellbillies.com

Biblioteket er dødt. Lenge Leve Biblioteket!

Jeg mener både skolebibliotek, Folkebibliotek og Fylkesbibliotek bør kikke inn i Opplevelsesnæringen, definere seg inn i den og vise på hvilken måte de kan gjøre ordinære Bibliotekstjenester om til noe mer. Til en Biblioteksopplevelse. Ha som mål at de som besøker biblioteker rundt omkring i landet får noe nytt i livet. Emosjonelt, intellektuelt og mentalt. Tørre å si at man skal gjøre en forskjell, i tillegg til å levere profesjonalle og tilpassede bibliotekstjenester.

Fra A - Ål

Etter mine begrep er Ål i førersete kva gjeldt å ta posisjon i Hallingdal. At Ål i Hallingdal blir brukt, sier noko om at dei har innsett at dei er ein del av eit større bilde, og ikkje nødvendigvis skal redde verden. Aleine

Min generasjon turister vil ha ferskvare!

”Ein skulle nesten tru at alle innen politikk og reiseliv iHallingdal er stappmette, rike nok og ferdige med jobben sin”

Eg må nok ærleg innrømme, at eg er litt overraska over kor få sentrale personar i Hallingdal som har uttala seg til Hallingdølen i forbindelse med ei felles satsing rundt Hallingdal som reisemål. Og ja, ikkje berre overraska men, rett og slett litt lei meg. Eg trudde virkelig eg budde i ein tå dei regionan i Norge med offensive og framoverlente ordførera og reiselivsfolk. At Thorbjørn Rustberggard er enig og helsar dette velkommen er ikkje so rart. Eg har meir enn ei gøng henta inspirasjon i frå motet og viljen hans. Men at det skulle bi so dørgende stille frå resten, skremmer meg. Har eg grunn til å være redd?

For eg vil leva tå turisme. Eg vil tene pengadn mine på å skape opplevelsa for gjesti og fastbuande som kjem hit og vil oppleve. Eg vil gje noko attende te dei som legg turen, ferien, konferransen, besøket, jubileumet eller brullupet sitt hit te Hallingdal. Og eg vil at min sønn også skal ha moglegheit til å utdanne seg te det han vil, og få lov til å skape opplevelsa for gjester, om det er det han vil. 

Men kjære du som ikkje les dette! Då må det jaddi skje noko no. For Hallingdal er ei ferskvare. Den som ikkje har fått beskjeden i frå kontofonen sin i banken om at ”kontoen er full”, han bør lese vidare. For eg har eit forslag.

I og med at Hallingdal er ei ferskvare, er det no på tide å sjå te at det blir vekst. At det tilføres nok energi og lyse idear, og at dei som kan behandle ferksvaru slepp te. Eg er klar over at mange i dalen er glad i hermetikk og konservering, og eg er heilt enig i at det me haustar av ei ferskvare godt kan hermetiserast og takast vare på i hyllun. For eksempel eit merkevarenavn nokon har smakt på over tid. Men det er hermetikk. Noko endeleg og gitt. Folk vil ha ferksvaru! Gjesti vil ikkje veta alt på forhånd. Dei vil ha opplevelser, spenning, forventning og overraskelser. Det får du sjelden ved å åpne ein boks med hermetikk. I alle fall når det står på etiketten kva som er inni, og når den vart pakka. 

Dette er ei ferskvare...

Min generasjon turistar vil ha ferskvare. Og heldigvis er Hallingdal ei ferskvare i sitt beste velgående. Og den er slettes ikkje dårlegare enn andre. Den er til og med slik innretta i frå naturens side at den ber frukter året rundt.Heile Hallingdal sydar av spennande tilbod heile året. Det finnes dei som har stelt bedre med sin del ta Hallingdal enn andre, og andre som har plani. Det dukka opp den eine geniale ideen etter den andre. Men, som du sikkert veit; Det var ingen komponenter i glødelampa til Thomas Edison i 1879 som var nye. Faktisk var alle kjente frå før. Det var kombinasjonen av komponentene som var det unike. Så la uss sjå kva som skjer om du sett sammen Flå, Nesbyen, Gol, Hemsedal, Ål og Hol til ein ny komponent. 

Kjære, ein eller annan politiker som har fått tillitt på eit eller anna tidspunkt. Kan nokon få pennen ut i frå øyrekorken å invitere te ein sabbent og samlande møte der me finn ut korleis me skal håndtere ferskvara Hallingdal? Mitt telefonnummer er 97 53 43 33, dersom du treng ein ordstyrar. Me pratast?

Brum brum!

Og kjære, Olav Thon. Lytt til Fåværingen. De har mye på hjertet, og vil så enormt mye. La ikke ditt initiativ, bli en Bjørnetjeneste. Jeg tror på deg, og jeg tror på Flåværingen. Lykke til.

NM i Folkemusikk er i gang

Det krys av folk på Geilo! Det er NM i Folkemusikk. 700 frivillige, over 1700 utøvere. Ål og Geilo har ei stor og solrik utfordring foran seg. På nettsidene til NM i Folkemusikk kan vi lese dette: Som eit supplement til Landskappleiken har Landslaget for Spelemenn arrangert Landsfestivalen i gammaldansmusikk sida 1986. Båe arrangementa har hatt stor oppslutning. I 2009 vil desse to arrangementa bli slått saman, som eit prøveprosjekt. Me får dermed ein Norgesmeisterskap i Folkemusikk i Hallingdal. Ål spel- og dansarlag og Geilo Spelemannslag er tildelt arrangementet. Dette blir Norges største og leiande tevling og presentasjon av norsk folkemusikk. Det blir tevling i solo og samspel, song og ulike instrument, samt dans. Det blir både elite og breidde.

Det heile startar med ein stor utandørs dansefest i Ål folkepark, og med tevling i open klasse. Onsdag fortsett tevlingane, som då vil gå føre seg på Geilo. Det blir kvalifiseringar på dagtid og finalar om kvelden. Det blir høve til å danse kvar kveld, til landets beste spelemenn. Sundag blir det fyrst folkemusikkmesse i Ål kyrkje før Meisterkonserten på Geilo rundar av det heile.

Arrangørane ser i spenning fram til denne nyskapinga og vil gjera sitt yttarste for at både deltakarar og publikum skal trivast desse midtsommardøgna i øvre Hallingdal. Me ønskjer alle velkomne til NM i Folkemusikk 23.-28. juni 2009!